Ну, погоди, Το νού σου Λαγέ, το νού σου !

Το 1991 μια πένθιμη σκιά απλώθηκε πάνω απο τον ουρανό της, κάποτε ένδοξης Ρωσίας, η πτώση του Κομουνισμού ήταν πλέον γεγονός. Οι πολίτες ξεκρέμασαν απο τους τοίχους τα πορτραίτα του Στάλιν και παρακολουθούσαν, συγχισμένοι, μια σειρά απο αναπάντεχες αλλαγές. Η παραδοσιακή καντίνα με τα λαχταριστά πιροσκί αντικαταστάθηκε απο τα McDonalds, η εθνική ομάδα μπάσκετ απέκτησε έγρωμο παίχτη, η KGB διαλύθηκε και ο Γκορμπατσόφ ξεκίνησε να διαφιμίζει πίτσες... Ανάμεσα σε όλο αυτό το χάος και τη διαστροφή μονάχα τρείς αξίες παρέμειναν ισχυρές και αμετάβλητες. Τα ένδοξα γένια του Λένιν συνέχιζαν να μεγαλώνουν, ενώ ο σπουδαίος ηγέτης, μεσα απο την ησυχία του μαυσωλείου του, παρακολουθούσε, ανήμπορος να αντιδράσει, την παρακμή της χώρας, η Ρωσική Αστυνομία εξακολουθεί να χτυπάει κοσμάκη όποτε της καπνίσει και φυσικά αμετάβλητη παραμένει και η ανεπανάληπτη φυσιογνωμία του Λύκου απο την τηλεοπτική σειρά καρτούν Ну, погоди (Nu, pogodi) !

O Λύκος ανήκει σε μια γενιά κυνικά-ηδονιστών νεαρών Ρώσων που ένιωθαν να ασφυκτιούν όντας εγκλωβισμένοι μέσα στο αυστηρό Σοβιετικό καθεστώς. Μοναδική διέξοδος για τον Λύκο απο την καταθλιπτική του καθημερινότητα είναι όρισμένες μικρές απολαύσεις τις οποίες έχει υοθετήσει. Μανιώδες κάπνισμα, κατανάλωση αλκόολ και ο αναίτιος χουλιγκανισμός είναι μερικά <<χόμπυ>> που κάνουν τον ήρωα μας να νιώθει ελεύθερος και ευτιχισμένος. Όμως προσοχή, οι συγκεκριμένες ασχολίες του ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν τον καθιστούν τσογλάνι! Ο Λύκος είναι ένας υπερβολικά cool τυπάς. Οδηγεί μηχανές, κάνει καλλιτεχνικό πατινάζ, φοραέι τζιν καμπάνα με ρόζ πουκάμισο και παίζει κιθάρα! Και εδώ είναι που προκύπτει το μεγάλο ερώτημα. Γιατί ένα τόσο ελεύθερο και καλλιτεχνικό πνεύμα όπως είναι ο Λύκος, να τρέφει ενα τόσο μεγάλο μίσος για τον Λαγό ? Ναι σε εκείνον τον λιμοκοντόρο με το περιέργο σορτσάκι και τα κατακόκκινα μάγουλα αναφέρομαι...

Άραγε να φταιέι το πολιτικά ορθό image του νομοταγή λαγού που εξαγριώνει τον αναρχικό Λύκο ή μήπως απλά θέλει να τον φάει ? Μήπως υπάρχει κάποιο κρυφό σεξουαλικό κίνιτρο΄? Η μήπως απλά φταίει το γεγονός ότι στην πρώτη τούς συνάντηση, ο Λαγός έκανε τη γκάφα να σβήσει το τσιγάρο του Λύκου ? Πάντως τώρα που το ξανασκέφτομαι ίσως η απάντηση να μην έχει και τόση σημασία. Στην τελική αυτό που μένει είναι το γέλιο. Το γέλιο που έριχνα πιτσιρικάς όταν την αράζα με τον πατέρα μου στο καναπέ και βλέπαμε μαζί τη σειρά. Το ίδιο γέλιο που με πίανει ακόμη και τώρα που ξαναβλέπω τα παλιά επεισόδια στο YouTube, περιμένωντας την στιγμή που ο Λύκος θα απότυχει, για ακόμη μια φορά,να πιάσει τον σπασαρχίδη λαγό και απτόητος θα του φωνάξει Ну, погоди, Το νού σου Λαγέ, το νού σου !