Το ένδοξο έτος του 1975 ο μπασίστας Glen Matlock δούλευε υπάλληλος στο κατάστημα με είδη ρουχισμού <<SEX>>, του οποίου ο ιδιοκτήτης Malcolm McLaren στο παρελθόν είχε διατελέσει μάνατζερ των New York Dolls, όταν γνώρισε τούς πελάτες Paul Cook και Steven Jones. Ύστερα απο μια κουβέντα που είχαν μεταξύ τους, διαπίστωσαν ότι μοιράζονταν την ίδια άποψη για τη μουσική της εποχής. Και οι τρείς τη μισούσαν! Είχαν βαρεθεί τις πομπόδεις prog μπάντες τύπου Yes με τα περίπλοκα και ατελείωτα σε διάρκεια τραγούδια τούς. Σύντομα οι τρείς τους σχημάτισαν τούς The Swankers υοθετώντας το, περίφημο πλέον, ύφος των τριών ακόρντων, με τον McLaren να θυμάται την παλιά του τέχνη και να αναλαμβάνει χρέη μάνατζερ. Αργότερα τον Άυγουστο του ίδιου έτους η μπάντα αντίκρυσε ένα θέαμα που , καθαρά για λόγους δημοσιογραφικής ευγένειας, θα το αποκαλέσουμε <<σουρεαλιστικό>>. Ένας νεαρός με πράσινο μαλλί και έκφυλη φάτσα που φορούσε ένα μπλουζάκι Pink Floyd στολισμένο με παραμάνες και στο οποίο είχε κάνει τρύπες στα μάτια των μουσικών και είχε γράψει τη φράση <<I HATE>> δίπλα απ’ το όνομα της μπάντας! Η κινούμενη αυτή φρίκη άκουγε στο όνομα John Lyndon. Αφού κατανάλωσε αρκετές μπύρες ο νεαρός άρχισε να τραγουδάει, εντελώς παράφωνα, το <<I’m Eighteen>> του Alice Cooper προκαλώντας τα τρανταχτά γέλια της μπάντας, όχι όμως και του McLaren που στο πρόσωπο του βρήκε την <<ατραξιόν>> του συγκροτήματος. Έτσι σύντομα ο Lyndon έγινε μέλος της μπάντας που άλλαξε το όνομα της σε SEX PISTOLS ενώ και ο ίδιος υοθέτησε το ψευδώνυμο Johny Rotten.Έχοντας ως γκρίζο φόντο μια καταθλιπτική Αγγλία όπου οι δρόμοι ήταν πλυμιρισμένοι απο σκουπίδια, η ανεργία έπνιγε τον λαό και η νέοι βρίσκονταν παγιδευμένοι σε ένα σύστημα που τους έλεγε, εν ψυχρό, μες τα μούτρα τούς ότι αν δεν έχεις πλούσιο μπαμπά τότε δεν έχεις στον ήλιο μοίρα, οι SEX PISTOLS έσκασαν σαν κεραυνός εν αιθροία φτύνωντας μια τεράστια χλέπα στα μούτρα του καταραμένου εκείνου συστήματος. Οι στίχοι τούς για την εποχή εκείνη ήταν σιδερογροφιά στο στομάχι του καθωσπρεπεισμού. Άσχετα αν σήμερα έχουν χάσει τη σημασία τούς μιας και τους χρισημοποιούν πλουσιόπαιδα-ποζέρια που οι γονείς τους, τους δίνουν φράγκα για να νοικιάζουν δικό τους studio όμως αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Πάντως το μεγάλο ΜΠΑΜ για τη μπάντα έγινε στις 1 Δεκεμβρίου 1976 όταν εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική εκπομπή του Bill Grundy. Ο (μεθυσμένος) παρουσιαστής έκανε το λάθος να την πέσει στην, επίσης καλεσμένη, Siouxsie Sioux προκαλώντας την οργή του Jones. Ο διάλογος που ακολουθεί είναι άκρως ψυχαγωγικός :
Jones: You dirty sod. You dirty old man.
Grundy: Well keep going chief, keep going. Go on. You've got another five seconds. Say something outrageous.
Jones: You dirty bastard.
Grundy: Go on, again.
Jones: You dirty fucker.
Grundy: What a clever boy.
Jones: What a fucking rotter
Την επόμενη μέρα η εφημερίδα Daily Mirror κυκλοφόρησε έχοντας στο εξώφυλλο μια photo των PISTOLS και τον τίτλο <<The Filth and The Fury>>! Τότε ήτανε που οι καλοί πολίτες της Αγγλίας άρχισαν να υποψιάζονται ότι κάτι σάπιο συνέβαινε με τη νεολαία της χώρας...
Το 77 ο Matlock αποχωρεί και οι υπόλοιποι προβάλλουν τη δικαιολογία ότι έφυγε επειδή <<του άρεσαν οι Beatles>> και <<Έπλενε συχνά τα πόδια του>>! Αντικαταστάτης του ήτανε ένα βρωμερό ρεμάλι ονόματι Sid Vicious ο οποίος μπορεί να μην είχε τη παραμικρή ιδέα απο μπάσο ήταν όμως εξπέρ στο να προκαλεί το χάος και τον πανίκο στις συναυλίες και ήτανε και κολλητός του Rotten. Εκείνη την εποχή τα πιστόλια κυκλοφόρησαν το τραγούδι ορόσημο God Save The Queen απο τη Virgin (μιας και η EMI τούς ξαπόστειλε) στο οπόιο <<στόλιζαν>> τη Βασίλισσα Ελλισάβετ αποκαλώντας την χοντρή και ηλίθια! Το τραγούδι έγινε επιτυχία παρά το γεγονός ότι είχε απαγορευτεί η αναμετάδοση του απ΄όλα τα μέσα. Μάλιστα την ημέρα που η Βασσίλισα γιόρταζε τα 25 χρόνια της στο θρόνο, η μπάντα νοίκιασε ένα ποταμόπλοιο και έπαιξε το τραγούδι την ώρα που περνούσε έξω απο το Κοινοβούλιο με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν βίαια επεισόδια. <<Δεν γράφεις ένα τραγούδι σαν αυτό επειδή μισείς την Αγγλική ράτσα. Το γράφεις επειδή την αγαπάς και έχεις βαρεθεί να βλέπεις να την κακοποιούν>> είχε δηλώσει ο Rotten αλλά κανείς δεν τον πήρε στα σοβαρά μιας και ο ίδιος δέχτηκε μαχαιριά απο άγνωστο ενώ πολλοί punkηδες έπεσαν θύματα ξυλοδαρμού απο εξαγριωμένους πολίτες και φυσικά την βρετανική αστυνομία.
Την 28η Οκτωβρίου η μπάντα κυκλοφόρησε το πρώτο και μοναδικό της άλμπουμ <<Never Mind The Bollocks>>. Ο τίτλος προκάλεσε νεο σκάνδαλο μιας και Bollocks σημαίνει <<αρχίδια>> όμως τελικά δεν επιβλήθηκε λογοκρισία μιας και οι αρχές δέχτηκαν τη δικαιολογία της μπάντας ότι στα παλαιά αγγλικά η λέξη σημαίνει...ιερέας! Το άλμπουμ σημείωσε τεράστια επιτυχία και έκανε το punk μόδα. Όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Ο Vicious είχε εθιστεί εντελώς στην πρέζα ένω οι υπόλοιποι πλακώνονταν μεταξύ τούς όταν έμαθαν ότι ο McLaren τους έκλεβε τα κέρδη. Η χαριστική βολή επήλθε κατά τη διάρκεια της Αμερικάνικης περιοδείας που έκανε η μπάντα. Το made in USA κοινό αποδείχτηκε ότι δεν γούσταρε καθόλου τους SEX PISTOLS (ίσως επειδή δεν είχαν βασιλικό καθεστώς....) και ύστερα απο ένα σκατένιο live στο Σαν Φρανσίσκο ο Johny Rotten αφού τραγούδησε το No Fun των Stooges απευθύνθηκε στο κοινό <<Είχατε ποτέ την εντύπωση ότι σας εξαπάτησανε? >> και με ένα αινιγματικό χαμόγελο τους καληνύχτισε. Την επομενη μέρα παραιτήθηκε όντας τελείως άφραγκος. Αφού κατάφερε και βρήκε λεφτά να γυρίσει σπίτι, ανέκτησε το παλιό του όνομα και σχημάτισε τούς Public Image Ltd ενώ ξεκίνησε και μια σειρά δικαστικών μαχών με τον McLaren κερδίζοντας τελικά τα πνευματικά δικαιώματα των SEX PISTOLS. Ο Sid Vicious κατηγορήθηκε για το φόνο της γκόμενας του και λίγο αργότερα πέθανε απο υπερβολική δόση ηρωίνης που του χορήγησε η μανούλα του. Οι Cook και Jones ασχολήθηκαν με τις μουσικές τους καριέρες, όποιες και αν είναι αυτές... Απο το 1996 και μετά η μπάντα έκανε μερικά reunion για να βγάλει κάνα έξτρα φράγκο κάτι που δεν ξέρω κατά πόσο θεωρείται <<Punk>> αν και προς τιμήν τους αρνήθηκαν τη πρόταση που τους έγινε να ενταχθούν στο Rock N Roll Hall of Fame στερώντας απο τον Johny Rotten τη χαρά να δει το όνομα του γραμμένο δίπλα σε αυτό των <<αγαπημένων>> του Pink Floyd. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο 2010. Η Αγγλία εξακολουθεί να έχει βασσίλισα, η οικονομική κρίση θερίζει και οι ξοφλημένες punk μπάντες κάνουν reunion στα 50 φεύγα τους μπάς και βγάλουν τα πρός το ζην. Η Επανάσταση απέτυχε. Ίσως τελικά η αλήθεια να ΜΗΝ βρίσκεται στούς SEX PISTOLS όπως ούρλιαζε ενθουσιασμένος εκείνος ο νεαρός. Αυτό όμως σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν σας εμποδίζει να βάλετε να ακούσετε το Never Mind The Bollocks και να περάσετε καλά κάνοντας μια μικρή επανάσταση στο σαλόνια σας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου